Eşcinseller Neden Açılmak Zorundadır?

Kısaca düşünelim:

Heteroseksüeller "açılmak" zorunda değilse, neden eşcinseller kendilerini açıklamak zorunda bırakılıyor?

Aslında cevabı hepimiz biliyoruz.

Çünkü toplum, heteroseksüelliği "normal" ve "varsayılan" kabul ediyor. Bunun dışındaki her yönelim ise sanki açıklanması gereken bir istisnaymış gibi görülüyor.

Çocukluk yıllarından itibaren kendi duygularının yanlış olduğuna inandırılan birçok LGBT+ birey, büyüdüğünde bir de kim olduğunu anlatmak zorunda hissediyor. Oysa kimse, sırf olduğu kişi olduğu için kendini savunmak zorunda kalmamalı.

Üstelik açılmak çoğu zaman bir rahatlama değil, yeni bir sorgulama sürecinin başlangıcı oluyor.

"Erkeklerden hoşlandığını ne zaman fark ettin?"

"Neden kadınlardan hoşlanmıyorsun?"

"Denemeden nasıl biliyorsun?"

Bu sorular yalnızca anlamsız değil; aynı zamanda kişinin kimliğini sorgulayan ve küçümseyen bir bakış açısını da yansıtıyor.

Peki aynı sorular neden heteroseksüel bireylere sorulmuyor?

Bir erkek, hiçbir erkekle birlikte olmadan sadece kadınlardan hoşlandığından nasıl bu kadar emin olabiliyor?

Ya da bir kadın, hiç başka bir kadınla ilişki yaşamadan neden erkeklerden hoşlandığını açıklamak zorunda kalmıyor?

Bu çelişki bile aslında sorunun nerede olduğunu gösteriyor.

Belki de mesele "açılmak" değildir.

Asıl mesele, bazı insanların kim olduklarını açıklamak zorunda bırakılmasıdır.

Yıllarca hiçbir ilişkisinden söz etmeyen bir çocuğun yönelimi hakkında ailesinin bir şeyleri fark etmesi zor değildir. Buna rağmen onu görmezden gelmek, yok saymak ya da olmadığı biri gibi yaşamaya zorlamak ise asıl sorunu oluşturur.

Kimse kendi kimliğini kanıtlamak zorunda olmamalı.

Açılmak bir zorunluluk değil, tamamen kişinin kendi kararı olmalıdır. Kimi bunu paylaşmak ister, kimi istemez. Her iki tercih de saygıyı hak eder.

Çünkü sorun eşcinsellerin kendini açıklaması değil; toplumun hâlâ bunu açıklanması gereken bir durum olarak görmesidir.

Ali Sinop – Editör