“Açık İlişki: Modern Olmak mıdır, Yoksa Sadakatsizlik mi?”

 

Bugün filmlerde, dizilerde ve hatta günlük sohbetlerde giderek daha sık karşımıza çıkan bir kavram var: açık ilişki. Peki, bu ilişki biçimine modern bir perspektifle mi yaklaşmalıyız, yoksa onu doğrudan "sadakatsizlik" olarak mı değerlendirmeliyiz?

Örneğin, üçlü seksten hoşlanan birinin ahlaki değerleri hemen sorgulanmalı mı? Ya da partnerinin bilgisi ve rızasıyla başkalarıyla cinsel deneyim yaşamak isteyen biri otomatik olarak sadakatsiz ilan edilebilir mi?

Herkesin cinsel fantezileri vardır. Bu yalnızca eşcinseller için değil, heteroseksüel çiftler için de geçerlidir. Toplumun "alışılmadık" ya da "utanç verici" olarak nitelendirebildiği pek çok fantezi, farklı ilişkilerin bir parçası olabilir. Peki, açık ilişki yalnızca bir fanteziden mi ibarettir, yoksa değişen ilişki anlayışlarının bir yansıması mıdır?

Bu soruların tek bir doğru cevabı yok. Her birey ve her çift, ilişkisini kendi değerleri, sınırları ve beklentileri doğrultusunda şekillendirir. Ancak bu tartışmalarda ahlaki yargılar ile sadakat anlayışı çoğu zaman karşı karşıya gelir.

Gay erkekler arasında bu konu konuşulurken bir keresinde şu cümleyi duymuştum:

"Geleneksel adetleri yıkmazsak gay olmanın ne anlamı var?"

İlginç olan ise, aynı ifadeye daha sonra bir Amerikan dizisinde de rastlamamdı. Gerçek hayatta duyduğum bir cümlenin ekranda karşıma çıkması beni şaşırtmıştı.

Peki, gerçekten eşcinsel olmak geleneksel kalıpları yıkmak anlamına mı gelir?

Bana göre hayır. LGBT+ birey olmak, yalnızca toplumun alışılmış normlarına karşı çıkmak demek değildir. Aynı zamanda farklılıklarımızla var olurken kendi değerlerimizi ve ilişki biçimlerimizi özgürce yaşayabilmektir. Kimi insanlar tek eşli bir ilişkiyi tercih ederken, kimileri açık ilişkiyi benimseyebilir. Bu tercihlerin varlığı, tek başına birini diğerinden daha doğru ya da daha ahlaklı yapmaz.

Açık ilişki denildiğinde en çok konuşulan konulardan biri de çiftlerin kendi aralarında belirlediği kurallardır. Başkalarıyla görüşmeden önce partneri bilgilendirmek, üçüncü kişileri yalnızca ortak kararla ilişkiye dahil etmek ya da belirli sınırlar koymak gibi farklı anlaşmalar yapılabilir. Ancak asıl soru şudur: Sadakat yalnızca bu kurallara uymakla mı ilgilidir, yoksa güven, dürüstlük ve karşılıklı saygıyla mı anlam kazanır?

Bu sorunun kesin bir cevabı olmayabilir ve muhtemelen uzun yıllar boyunca farklı bakış açılarıyla tartışılmaya devam edecektir.

Bu yazının amacı kimseyi yargılamak ya da herhangi bir ilişki biçimini yüceltmek değildir. Sonuçta hiç kimsenin, karşılıklı rıza ve dürüstlük temelinde yaşayan yetişkin bireylerin ilişkilerine müdahale etme hakkı yoktur.

Belki de önemli olan, herkesin kendi seçimlerini özgürce yapabildiği ve bu seçimleri nedeniyle yargılanmadığı bir dünyada yaşayabilmektir.

Ali Sinop – Editör